„I“ — lando de l’ komuna eco
Anatolo Goncharov
El la revuo «Scienco kaj Kulturo», n-ro 6, 1997, p. 39–40.
La lingvo Esperanto evoluas chefe ne dank’ al akademioj au lingvistoj, sed al parolanta ghin verdastela popoleto. Jen nur unu ekzemplo, kiun mi tiris el la tralegitajho.
En PIV oni legas, ke -i/ (estas) internacia sufikso uzata (ankau) por nomi landnomojn... Sed la esperantistoj nomas tiele ankau grupojn de landoj.
La grupon de landoj unuigas ne nur sama lingvo, sed ech, ekzemple, sama rivero. „La che-danubaj landoj — chu nomi ilin Danubio? — apartenis, parte au tute, al la austra-hungara imperio“ (5). Ne timu oni uzi la vorton Danubio, kiu estas pli shpara, pli poezia nocio por che-danubaj landoj.
La landojn kaj regionojn povas unuigi ankau samtempeco. „SAT tiel timis la altrudighon de naciismoj al la movado ke ghi simple forigis la landlimojn el sia geografio kaj indikas la loghlokojn de siaj anoj per «hor-zonoj», tiel ke la laponoj kaj bantuoj situas en la sama «Horzonio»“ (6).
Ke la potencighanta sufikso ‘-i’ povas unuigi multon, vidu el la sekvaj citajhoj:
For el Amio.
dedichita al Sveta.
Min lasis angor',
Sed ne lasis sopir',
Al mi brilas or',
De ama inspir...
Arosjev Grigorij (9)
„Mia blua revo estas acheti komputilon kun akcesorajhoj por ekloghi Internetion“ (el persona letero de laautoro).
Jen tiel, simplaj homoj, tute ne poetoj au avangardistoj richigas la esprimeblon de Esperanto. Mi proponas al la legantoj subteni la sufikson ‘-i’ per aliaj interesaj uzadoj. Mi komencas la unua per jenaj, tute arbitraj frazoj:
Fine mi diru, ke en la gramatiko de Esperanto indus fari etan aldonon por la funkcioj de la sufikso ‘-i’ nome: „...kaj por formi kvazaulandon, pseudolandon unuigitan de komuna eco: Esperantio devus havi sian propran parlamenton, Islamio estos unu el chefaj fontoj de l’progreso, se...“
Referencoj:
| Https://betboom.ru/vidy_stavok/promocodes |